جان ده نفر گروگان به دست طالبان در موسی قلعه در معرض خطر است.
قرار گزارشهای موثق از ناومیش گروه طالبان تعداد مسافرین را در موسی قلعه از مربوطات ولایت هلمند به گروگان گرفتند.
این مسافران اغلبا مردمان عادی، تاجر و سوداگر بودند که از قندهار اموال تجارتی خریده شده مورد نیاز مردم را در منطقة شان می بردند. این مسافران از ولسوالی کیتی و اغلبا از شهرستان کیسو بودند.
قرار ر اپورهای رسیده، گروگانگیران عمدتا از مناطق چهار شنیه مربوط به ارزگان جنوبی است که طعمة شان را در موسی قلعه به شکار گرفتند.
گفته می شود، طالبان با تماسی که با خانواده گروگانها بر قرار کرده خواستار آمدن خانواده های نزدیک آنها در موسی قلعه شده اند. و در ناومیش، اقوام نزدکی گروگانگیرها جمع شده تا تصمیمی بگیرند.
دهراود، چهار شنیه و سایر مناطق ارزگان جنوبی از دیر زمانی است که در اختیار گروه طالبان قرار دارد. و راهها برای رفت و آمد هزاره ها از این مناطق نا امن بوده است. و مال التجاره آنها همواره مورد غارت قرار گرفته و تعدادی هم در سالهای گذشته به جهت نا امنی راهها کشته شده اند.
گفته می شود راههای هزاره ها در ولایت هلمند و ارزگان جنوبی از زمانی نا امن شدند که تعدادی از تجاران تریاک به وسیلة گروههای مسلح طرفدار تورن امان الله در مورد تعرض قرار گرفتند. و نیز پس از وخامت اوضاع جنگ به خاطر عشر تریاک میان دو قوماندان افغان و بلوج حدود سه قبل نا امنی راهها برای هزاره بیشتر شد.
حدود یکسال پیش، گروه طالبان شبانه در مرکز کجران حمله کردند، و یکتن از گروگانهای کجرانی را پس از مطالبه پول در قبال آزاد، کشتند.
طالبان نیز یکسال پیش تعداد زیادی از هزاره ها را در کمین گرفتار کردند. و آنها را به طور فجیعانه کشته و مثله نمودند. که آنها نیز عمدتا از شهرستان کیسو بودند.
گفته می شود طالبان این اعمال را به خاطر انتقام گیری از تعداد هزاره هایی که به عنوان نیروهای مسلح با آمریکاییها همکاری دارد انجام می دهد. و طالبان به جرم آنها، مردمان مسافر، و عادی را مورد حمله قرار می دهد.
ولی به نظر میر سد این یک بهانه است، زیرا امروز کسانی که در رأس دولت متحد با آمریکا قرار دارد، عمدتا از پشتونها است. و آیا طالبان به دلیل همکاری پشتونها با آمریکاییها مردمان عادی پشتون را مورد تعرض قرار می دهد؟ نه!
دولت مرکزی آقای حامد کرزی سالها است که در برابر حوادث ناگواری که در ارزگان جنوبی و شمالی رخ می دهد همچنان بی تفاوت مانده است. و با آنکه از این حادث بیش از هفده روز می گذرد تا کنون این خبر حتی در رسانه های داخلی و خارجی انعکاس نیافته است.
