ارزگان شمالی

ولایت ارزگان شمالی (دایکندی)

 گامى كوچك به سوى عدالت

 بعد از تشكيل حكومت انتقالى يكى از حوزه هايى كه در كارنامه فعاليتهاى اين دولت به ثبت رسيده است، ايجاد چند ولايت جديد مى باشد كه با توجيه بهتر شدن اداره امور صورت پذيرفته است. بعد از تشكيل حكومت انتقالى يكى از حوزه هايى كه در كارنامه فعاليتهاى اين دولت به ثبت رسيده است، ايجاد چند ولايت جديد مى باشد كه با توجيه بهتر شدن اداره امور صورت پذيرفته است. در اين نكته ترديدى وجود ندارد كه يكى از اركان مهم ايجاد و استقرار نظم و اداره مطلوب در يك كشور، درست و بجا بودن تقسيمات ادارى آن كشور مى باشد. در واقع تقسيم يك كشور به واحدهاى ادارى چون ولايت، ولسوالى و علاقه دارى و يا ايالتها، آنگونه كه در برخى از كشورها مرسوم است، فلسفه اى جز استقرار نظم ادارى، كنترل كافى بر تمام نقاط كشور و بهتر شدن امر كشوردارى ندارد، امّا موضوع تقسيمات ادارى نوعاً در كليه كشورها از حساسيت برخوردار است و خبرهايى از تنش بر سر همين موضوع از سراسر دنيا شنيده مى شود، دلايل متعددى براى اين حساسيت وجود دارد كه از آن جمله مى توان به توزيع امكانات اشاره نمود، به صورت طبيعى هر منطقه اى كه به سطح بالاتر از تقسيمات ادارى ارتقاء مى يابد به همان ميزان از امكانات بيشترى در جهت انكشاف و توسعه بهره مند مى گردد; امّا اين تنها عامل نيست. حساسيت هاى قومى، فرهنگى و جغرافيايى نيز در اين امر دخيل مى باشند.

تقسيمات ادارى در كشور ما، در گذشته از معايب فراوان در رنج بوده است و شايد يكى از علل و عوامل نامتوازن بودن توزيع امكانات در گذشته، به گونه اى كه منجر به انواع تبعيضات اجتماعى گرديده است همين مسأله باشد. در اين تذكّر مختصر در تفاهم بيان ظرافتهاى تكنيكى مسأله نيستم امّا يادآورى اين نكته را خالى از لطف نمى دانيم كه، با توجه به معيوب بودن تقسيمات ادارى گذشته، لازم است دولت افغانستان با موضوع تقسيمات ادارى به عنوان برگى كه بايد در بازيهاى سياسى از آن در راستاى كسب قدرت و دستيابى به اهداف سياسى سود جست، نظر نكند و در كلّ كشور طرح جديد مناسب با شرايط فرهنگى، جغرافيايى و محيطى و اقتصادى تهيه و عمل سازد.

ما را عقيده آن است كه ايجاد «ولايت داى كندى» امر مفيد و لازم بود و بايد عملى مى گرديد، دهها توجيه منطقى و معقول براى اين امر وجود دارد، از اين رو آن را به فال نيك مى گيريم و اميدواريم كه نقطه آغازى باشد براى خاتمه دادن به محروميت و مظلوميت آن منطقه و نيز به سامان كردن امور آشفته آن ولايت; امرى كه متأسفانه تاكنون به فرجام نرسيده بود. امّا ولايت شدن تنها درد «داى كندى» و درد مجموع هزار جات نيست، هنوز در بسيارى از مناطق اين ولايت حتى جادّه اى وجود ندارد. يك بيمارستان مجهّز و مناسب در اين منطقه اعمار نگرديده است. برق، و آب سالم و بهداشتى، و ديگر كارهاى زير بنايى كه جاى خود دارد. اميدواريم دولت افغانستان در اين حوزه ها نيز مردم «داى كندى» و در مجموع هزارجات را از نظر نيندازد. ولايت شدن «داى كندى» تنها قدمى كوچك در فرايند استقرار عدالت و بستر سازى براى وحدت ملّى محسوب مى گردد، گامهاى بعدى بايد به تأمل و در سطح وسيع تر انجام گردد

   به  نقل از فصلنامه بشارت  سال بيستم   شماره 20 و 19. تابستان 1383