اسدالله احمدي(بودا)

ــــــــ۱ـــــــ

اگر شتران شما زمین‌های زراعتی هزاره‌هارا نمی‌چرند، من خودم شتر می‌شوم و این زمین‌هارا می‌چرم!

«پشتونِ كوچي»

با وجود آن‌كه توحش و خشونتِ‌عملي نامحدود و افسارگسيخته، عنصراصلي فرهنگ و تاريخ افغانستان به شما مي‌رود، در باره‌ چيستي و چرايي فرهنگِ توحش، تا هنوز تاملي چندان جدي و درخشاني صورت نگرفته است كه در سطح تئوريك تا حدودي آن‌را قابل فهم سازد. هنگامي كه از فرهنگِ توحش در افغانستان سخن به ميان مي‌آيد، نويسندگان و تحليل‌‌گران ما معمولا آن‌را قدرت‌هاي بيگانه نسبت مي‌دهند و نه تنها اکثریتِ مسلط را كه حامل و بازتوليد كنندة فرهنگ خشونت و توحش هستند تطهير و تبرئه مي‏نمايند، بلكه از آن‌ها به منزله‌اي «ملتِ‌قهرمان» و «شجاع» ياد مي‌كنند كه شرق و غرب را شكست‌داده‌اند. به نظر مي‌رسد تطهير اكثريتِ ذليل و شكست‌خورده از یک سو خیانت به «پشتون‌ها» است،